Moja saluka to moje serce….moje serce to moja saluka.

Saluka, czyli chart perski, jest to przepiękny pies, o smukłej budowie ciała, pokryty gładkim, jedwabistym włosem. Jest to niezwykle ważna dla Beduinów rasa psów, która od zawsze towarzyszyła im na pustyni. Hodują je od tysięcy lat i od tysięcy lat podziwiają. Beduini uważają, że saluki to dar od boga. Nazwa wywodzi się od starożytnego miasta Saluk, leżącego na południowy wschód od Bagdadu. Najstarsza pisemna wzmianka o tej rasie pochodzi z IX wieku naszej ery. Wspomniał o niej arabski poeta Abu Nawas. Opisywał on śmierć swojej saluki tak, jakby opisywał utratę swojej największej miłości. Hamad Alghanem mówi, że jako hodowca psów saluki w piątym pokoleniu widział już niejedną śmierć swojego psa. Jednak od razu zaznacza, że nigdy nie mówi, że saluki zdechł, mówi, że stracił saluki, gdyż Bóg zabrał go z powrotem do siebie.

Jest to wyjątkowa rasa, niewyobrażalnie wytrzymała, inteligenta oraz bardzo lojalna. Posiada wszystkie te cechy, które Beduini cenią sobie najbardziej. Nazywane są przez miejscowych  Okiem Pustyni, Córami Namiotów lub Synami Pustyni. Tylko one potrafią przetrwać na pustyni w piachu i upale i nadal być pełne wigoru. Tylko one mają niezwykle silne łapy oraz krótkie, mocne furto, które to nie pozwalają saluki utonąć w ruchomych piaskach pustyni. Saluki od zawsze odgrywały bardzo istotną rolę w życiu Beduina, co Hamad podkreślał bardzo często w czasie całej rozmowy. Przede wszystkim psy te są stworzone do polowań. To, co złapią na pustyni przynoszą swojemu panu. W Koranie w surze V Al.- Maida –Stół Zastawiony, jest napisane, że wszystko to, co upoluje twój pies myśliwski jest dozwolone jako pożywienie. Hamad podkreśla, że psy te potrafią kochać swojego właściciela i być mu oddanym tak, jak człowiek swojemu dziecku. Słusznie są nazywane najbardziej wiernym, z wszystkich ras, przyjacielem człowieka. Warto tu też zaznaczyć, że Saluka polując potrafi osiągnąć prędkość  nawet do 75 km/h, jest przy tym niezwykle zwinna i sprawna. Beduini twierdzą, że jak saluki biegnie to jej łapy nie dotykają ziemi, że jest jak strzała w locie, jak wiatr, który rozwiewa piasek. Poza tym psy te działają w grupie, co im znacznie ułatwia zadanie. Dodatkowo Saluki nie raz uratowały życie zagubionemu na pustyni wędrowcowi.  Ich głośne szczekanie można bowiem usłyszeć z dość dużej odległości, a tam gdzie jest Saluka jest i człowiek. Beduin nigdy nie odmówi gościnności ani pomocy, zwłaszcza człowiekowi w potrzebie.

Wiecej o tych niezwykłych psach napiszemy w następnym poście, który już wkrótce 🙂

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s